Tin-Mar

Back to the Future!

2007-06-27T00:39:00.000+03:00

Πιστεύω ότι αυτό το post πρέπει να ξεκινήσει με την εξής λέξη:

ΛΕΛΕ!

Από τις 7 Ιουνίου είμαι πια ελεύθερος πολίτης με εκπληρωμένες τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις! Για να το γιορτάσω κατάλληλα και να ξεπεράσω παράλληλα τον πρόσφατο χωρισμό μου, το έχω ρίξει στις εκδρομές! Τι περίεργο!

Έχουμε και λέμε:

9-10 Ιουνίου: Φλογητά-Καβουρότρυπες-Αρμενιστή με τον Π.Λ. και 5 κοπέλες, 2,5 Ελληνίδες και 2,5 Γερμανίδες! Και φυσικά με μερικά παραπανίσια κιλά, προσφορά του Ε.Σ.

Η Μ.Θ. κανονίζει τις διακοπές της στη Σάμο | 2,5 + 2,5 = 5 | Μισή και μισή

Ελάτε στο κέντρο να κρύψετε την κοιλιά μου!

Βούουουζα στο σπίτι

Μπύρες, σφηνάκια και τεκίλες στον Αρμενιστή

17 Ιουνίου: Πλαταμώνας

Χαλαρά στην παραλία

Ιδιοκατασκευή beach buggy! | Ο Όλυμπος και η μύτη του Π.Λ., τα δυο βουνά μαλώνουν...

22 - 24 Ιουνίου: Ιωάννινα-Περάτης-Πάπιγκο-Βοϊδομάτης, με τον Π.Λ., τους γονείς του, την ξαδέρφη του και τους παππούδες του. Μείναμε στον Περάτη, το χωριό της οικογένειάς του, πηγαίναμε Ιωάννινα τα βράδια, εκδρομή το Σάββατο στο Πάπιγκο, χάσαμε τη στροφή, βρεθήκαμε Κόνιτσα, πήγαμε στον Βοϊδομάτη, κάναμε μπάνιο στο ποτάμι (με τα μποξεράκια γιατί δεν είχαμε μαγιό), συνεχίσαμε Πάπιγκο (χωρίς...εσώρουχα). Τρέλα!

Τα Ιωάννινα και το νησί από το δρόμο

Ωραίες γυναίκες: πάντα απαραίτητες σε μια εκδρομή | Νυχτερινή άποψη των Ιοαννίνων

Απόψεις του Βοϊδομάτη

Τα πρώτα δειλά βήματα στα νερά του ποταμού, που έχουν πάντα θερμοκρασία 6-7 οC !

ΜΠΛΟΥΜ!

Βουτιά από τα βράχια | Κόντρα στο ρεύμα

Ο Π.Λ. πείθεται να βουτήξει!

Πηγαίνοντας για Πάπιγκο

Θέα από το δρόμο

Μικρό - Μεγάλο Πάπιγκο mix

ΝΕΡΟΟΟΟΟ! | Το κτίριο της WWF για ενημέρωση του κοινού

Δρομάκι στο Πάπιγκο | Η εκκλησία των ταξιαρχών στο Μικρό Πάπιγκο | Πανοραμική της εκκλησίας στο Μεγάλο Πάπιγκο

Πισίνες στο βουνό!

25 Ιουνίου: Γιορτή Μπύρας στη ΔΕΘ, όπου έπαιζε το συγκρότημα ενός φίλου μας.

Οι "Εν Λευκό" στη σκηνή | Μπύρα και Λουκάνικα, ατάκτως φαγωμένα

Μπεκρουλιάζωντας!

Νομίζω ότι είναι μια καλή αρχή μετά το στρατό, ε?

Υ.Γ. - Για όσους δεν το πρόσεξαν (και επειδή ξέρω ότι θα είναι πολλοί!) ξανάφησα το μουσάκι!

Παρουσιάστε, ΑΡΜ!

2006-08-02T21:48:00.000+03:00

Αυτό το Blog υπηρετεί την πατρίδα!

...στις φωτογραφίες κάνω "αγγαρεία" σε μπαρ της Βαρκελώνης.

Ονομάζεται σφηνάκι RAMBO και το τελετουργικό έχει ως εξής:

Ντύνεσαι φαντάρος με κράνος, φούμο και πλαστικό όπλο.

Συναντάς τις "παλιοσειρές", τους "ψάρακες", τους "Ασημάκιδες", την παρέα σου εν πάση περιπτώσει και ετοιμάζετε το ακμαιότατό σας ηθικό.

Οι μπάρμεν ντύνονται αξιωματικοί και ετοιμάζονται να σας βγάλουν την πίστη!

Ακολουθεί κάτι τέτοιο

(Διάλογος στα Ισπανικά, δεν ξέρω Ισπανικά,αλλά με βοηθούσαν)

-Από που είσαι?
(Άσε, αυτό το κατάλαβα, το 'χω.)
-Από την Ελλάδα,
-ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!
-ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
-ΕΙΣΑΙ ΑΔΕΡΦΗ?
(Τι είπε ρε Ευσταθία? Τι? Αδερφή?)
-ΟΧΙ, ΜΕ GUSTA MUJERES!(Γουστάρω γυναίκες)
-ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΥΡΑΔΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ! ΕΙΣΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΡΑΔΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ!
(Τι απαντάω σε αυτό Ευσταθία? Τι εννοείς "σκατό"? Αν θέλω να χέσω?)
-ΟΧΙ, ΚΥΡΙΕ!
-ΤΙ ΟΧΙ ΡΕ ΚΟΥΡΑΔΑ! ΠΕΣΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕ 10 ΚΑΜΨΕΙΣ!

Κάνεις τις κάμψεις και ...

πίνεις (μάλλον σε ποτίζουν) το σφηνάκι

Βάζεις το σφηνάκι στο στόμα, σε πιάνει από το κεφάλι και σε κουνάει πέρα-δώθε, λέγοντας:

-Γουστάρεις?
Ναι(σε κουνάει πάνω-κάτω)
-Θέλεις κι άλλο?
Όχι(σε κουνάει αριστερά-δεξιά)

Το σφηνάκι έχει λίγο καυτερή γεύση επειδή έχει πιπέρι, αλλά δεν είναι άσχημο. Όλα αυτά μόνο με 2,5?!

Athens Cow Parade 2006

2006-06-03T11:54:00.000+03:00

Από τις αρχές Μαΐου μέχρι τον Αύγουστο 2006, το Cow Parade βρίσκεται στην Αθήνα. Το Cow Parade είναι μια υπαίθρια έκθεση τέχνης με γλυπτά αγελάδων που έχουν διακοσμηθεί από καλλιτέχνες και διόλου δεν θυμίζουν τα συμπαθή γαλακτοφόρα μυρικαστικά.

Κατάφερα να δω τις περισσότερες από τις αγελάδες και να τις τοποθετήσω πάνω στον χάρτη της Αθήνας, όσο καλύτερα μπορούσα. Με click-and- drag κινήστε στο χάρτη, με τα + και - αλλάζεται το επίπεδο zoom. Όπου βλέπεται ένα σημάδι, είναι καλό να κάνετε zoom, οι περισσότερες αγελάδες ήταν σε "αγέλες", πολλές μαζί και από αυτό ύψος δε φαίνονται όλες.

Η ιδέα της έκθεσης μου άρεσε πολύ, είναι καλό να έχουμε περισσότερη τέχνη στην καθημερινή μας ζωή, ακόμα και αν είναι κάπως ανάλαφρη και pop.

Δυστυχώς, όμως, τα περισσότερα εκθέματα δεν μπορώ να τα χαρακτηρίσω τέχνη. Για κάθε αγελάδα υπήρχε ένας χορηγός. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Αρνητικό είναι το ότι το θέμα της αγελάδας ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις «επηρεασμένο» από τον χορηγό: Η αγελάδα του Παναθηναϊκού είχε τριφύλλια, η αγελάδα της Ιονίας είχε είδη κουζίνας (και τον απαίσιο τίτλο "Shopping - Πηγή Χαράς"), η αγελάδα του Ε.Ο.Τ. λεγόταν "Live your Myth" και είχε πάνω κολώνες και ελληνικά τοπία, η αγελάδα της SATO ήταν καλυμμένη με ταπετσαρία καναπέ και λεγόταν "Cowch", κτλ. Η επιρροή αυτή έκανε τα γλυπτά να μοιάζουν περισσότερο με διαφημιστικά παρά με έργα τέχνης, μια διαφημιστική αφίσα στο σχήμα αγελάδας. Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν είναι τέχνη. Λαμπρές εξαιρέσεις η ΔΕΛΤΑ, που ήταν χορηγός σε 15 αγελάδες (1, 2, 3, 4, 5, 6+6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13+13, 14, 15), όλες άσχετες στο θέμα με την εταιρεία (εκτός βέβαια από το γεγονός ότι είναι αγελάδες = γάλα), η Εθνική Ασφαλιστική (με την αγελάδα "SpiderCow" (1, 2, 3) να σκαρφαλώνει στον τοίχο του κτιρίου της να είναι από τις πιο ευφάνταστες), το MEGA και λίγοι ακόμα.

Ακόμα χειρότερο ήταν οι βανδαλισμοί! Οι αγελάδες δεν έχουν ούτε ένα μήνα στους δρόμους και ήδη κάποιες έχουν καταστραφεί (1, 2, 3, 4), πολλές μάλιστα στο όνομα της Παιδείας, κατά τη διάρκεια της πορείας ενάντια στο νέο νόμο για την Παιδεία. Είναι λίγο οξύμωρο: διαδηλώνω για την Παιδεία και ταυτόχρονα βανδαλίζω. Εντάξει, ούτε εμένα μου άρεσαν όλες οι αγελάδες, κάποιες ήταν απαίσιες, αλλά είναι ακόμα χειρότερο να τις καταστρέφεις και ΟΧΙ δεν είναι τρόπος αγώνα ή συμβολική πράξη, είναι μια άνανδρη πράξη βανδαλισμού που δείχνει ότι ΔΕΝ έχεις Παιδεία, όχι ότι θες καλύτερη. Εννοείται ότι οι χαρακτηρισμοί δεν πάνε στο σύνολο της πορείας και των στόχων της, μόνο στους ανεγκέφαλους που τη χρησιμοποίησαν για κάλυψη των κόμπλεξ τους.

Για μένα η καλύτερη ήταν η "Τι γυρεύει η αγελάδα στην πόλη?" (2) γιατί μου άρεσε πολύ ο καλλιτέχνης που την σχεδίασε: Βρεφονηπιακός Σταθμός "Το Περιβολι της Γιαγιάς" :-) Πολύ καλή ιδέα να δώσουν μια αγελάδα σε παιδιά και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα είναι τέλειο, γεμάτο παιδικό αυθορμητισμό και δημιουργικότητα!

~~Μου λείπουν μόνο 9 αγελάδες~~ ΔΕ λείπει πλέον καμία αγελάδα! (Τουλάχιστον από αυτές που υπάρχουν στη λίστα). Ευχαριστώ πολύ όσους (για την ακρίβεια όσες, μιας και είναι όλες κοπέλες) έστειλαν τις φωτογραφίες που έλειπαν!:

~~Αττικό Μετρό Στ. Ομόνοια - "Female Bag"~~
Ευχαριστώ πολύ τη Μαρία Κ.!
~~Αττικό Μετρό Στ. Πανόρμου - "Cowmagical"~~ (2)(3)
Πραγματικά μαγική αυτή η αγελάδα, αφού μεταφέρθηκε (Floopowder? Apparition? Portkey?) στο σταθμό Λαρίσσης!
Ευχαριστώ πολύ τη Χαρά Καψάλη και την Μαρία Κ.!
~~Γλυφάδα Ιω. Μεταξά 16- "Κατά βάθος δεν αλλάξαμε..."~~ (2)
Ευχαριστώ πολύ τη Μαρία Κ.!
~~Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών "Ελ.Βενιζέλος"- "Tο Παραμυθένιο ταξίδι της αγελάδας"~~ (2)
Ευχαριστώ πολύ την An-Lu!
~~Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών "Ελ.Βενιζέλος"- "Cownnector"~~ (2)
Ευχαριστώ πολύ τη Χαρά Καψάλη και την An-Lu!
~~Κηφισιά - Πιάτσα Μελά - "Whatever!"~~
Ευχαριστώ πολύ τη Θεανώ Μανοπούλου
~~Κηφισιά - Πιάτσα Μελά - "Queen Cow Ceasar"~~
Ευχαριστώ πολύ τη Χαρά Καψάλη!
~~Μαρούσι - Λ. Κηφισίας 66- "Αγελάδα Ταξί"~~
Από το Press Kit της ΤΙΜ
~~Πλ. Κοτζιά - "Flirtatious Cow" (Από βλακεία δεν την έβγαλα!)~~
Ευχαριστώ πολύ τη Μαρία Κ.!

Προστέθηκαν 4 ακόμα αγελάδες που δεν υπήρχαν στη λίστα του επίσημου site αλλά ανακάλυψε η δαιμόνια Μαρία Κ. που με έχει βοηθήσει αφάνταστα!

Ξενοδοχείο Τιτάνια - "Στην Ακροθαλασσιά" (2)
Ξενοδοχείο Τιτάνια - "Moosic" (2)
Πλ. Παλαιάς Βουλής - "ΑφροΔΥΤΗ"
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων - "Εμπριμέ" (2)

Κατόπιν εορτής οι 2 τελευταίες αγελάδες που βρήκα το καλοκαίρι, αλλά τώρα (2/11) θυμήθηκα να ανεβάσω. Αν και έχουν τον ίδιο τίτλο, είναι διαφορετικές:

Μητρόπολη - "Καθρέφτη, Καθρεφτάκι, ποια είναι η ωραιότερη;"
Μητρόπολη - "Καθρέφτη, Καθρεφτάκι, ποια είναι η ωραιότερη;"
Μητρόπολη - "Καθρέφτη, Καθρεφτάκι, ποιες είναι οι ωραιότερες;"

Υ.Γ. - Από το Translatum βρήκα μια πολύ ωραία αγελάδα που αν και δεν ανήκει στο parade, θα έπρεπε! Λέγεται Mat Parade! Τοποθετήθηκε τιμητικά (και κατόπιν εύστοχης προτροπής) στα κτίρια της Γ.ΕΛ.Α.Δ.Α. (Γενική ΕΛληνική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών).

Technorati Tag Cowparade Athens

Imagine Cup 2006

2006-05-13T22:17:00.000+03:00

Για άλλη μια φορά το blog μου αφέθηκε να αρμενίζει μόνο του, έρμαιο της μοίρας του. Ο λόγος αυτή τη φορά δεν ήταν η βαρεμάρα, αλλά αντίθετα, η εργασιομανία. Λεπτομέρειες στην πορεία.

Από την τελευταία φορά που έγραψα πολλά έχουν συμβεί.
Καταρχάς, πήρα πτυχίο! Ναι, είναι αλήθεια, αλλά επίσης είναι θέμα ενός επόμενου post (Αν το θυμηθώ ποτέ!). Επίσης έπιασα δουλειά! Ναι, είναι αλήθεια, αλλά δεν πρόκειται να γράψω παραπάνω ούτε εδώ ούτε σε άλλο post. Τέλος, πήρα μέρος στο Imagine Cup 2006 με την ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ναι, είναι αλήθεια και ναι, θα γράψω γι'αυτό τώρα.

Το πανεπιστήμιό μας έχει λάβει μέρος ακόμα 2 φορές στο διαγωνισμό, και τις 2 με μεγάλες διακρίσεις. Το 2004 κατακτήσαμε την 3 θέση στον κόσμο με το project Smart Eyes, πέρσυ βγήκαμε 2οι με το Sign2Talk. Εννοείται ότι υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες και από τη φετινή ομάδα. Το φετινό project ονομάζεται AllergyON! και πρόκειται για μια φορητή συσκευή σχεδιασμένη να βοηθάει άτομα με αλλεργίες.

Ξεκινήσαμε στην ομάδα περίπου τον Δεκέμβριο. Υπήρξαν αρκετές αλλαγές, τόσο στη θεματολογία του project όσο και στα άτομα, αφού 2 παιδιά αποφάσισαν να σταματήσουν λόγω υποχρεώσεων. Παραλίγο να μη συνεχίσω κι εγώ, αλλά με έπεισε να μη τα παρατήσω ο μέντοράς της ομάδας, ο επίκουρος καθηγητής Λεόντιος Χατζηλεοντίαδης (Ναι, είναι και συνθέτης!). Τελικά, η ομάδα του Allergy ON! ήταν η Αλεξία, ο Μανώλης, ο Αργύρης κι εγώ.

Το logo του project | Δουλειά στο γραφείο | Με το Pocket PC ανα χείρας

Ο Αργύρης σκεπτικός | Ο Μανώλης και η Αλεξία επί το έργο

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν το πήραμε ζεστά το θέμα. Χρείαστηκε να φτάσουμε στα όρια της προθεσμίας για την παράδοση του θέματός μας για να καταλάβουμε ότι πρέπει να δουλεύουμε πιο σκληρά. Απ'τη στιγμή όμως που το καταλάβαμε, δεν κάναμε τίποτα άλλο από το να δουλεύουμε στο project. Συναντιόμασταν το πρωί κατά τις 10:00 και φεύγαμε το βράδυ, συχνά και μετά τις 24:00. Πολύ δουλειά!

Το αποτέλεσμα όμως άξιζε: καταφέραμε να βγούμε πρώτοι στην Ελλάδα (...βέβαια φέτος είχε πολύ μικρή συμμετοχή ομάδων) και να εκπροσωπίσουμε τη χώρα μας στους τελικούς της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπου οι 3 πρώτοι νικητές παίρνουν το εισητήριο για Ινδία και τον παγκόσμιο τελικό. Οι τελικοί λάβαν μέρος στο Maribor της Σλοβενίας από τις 7 ως τις 10 Μαΐου.

Μέχρι την τελευταία στιγμή πριν φύγουμε, δουλεύαμε, ακόμα και όταν φτάσαμε συνεχίσαμε τη δουλειά πάνω στην παρουσίαση. Επειδή ο μέντοράς μας είχε συναυλία στις 8 Μαΐου, ζητήσαμε από την επιτροπή να λάβουμε την τελευταία θέση στις παρουσιάσεις ώστε να προλάβει να έρθει για να μας παρακολουθήσει. Δυστυχώς υπήρξε μια ένσταση από την ομάδα της Πολωνίας και έτσι τραβήξαμε κλήρο όπως όλοι. Τελικά, αντί για τον αριθμό 13 που θέλαμε, βρεθήκαμε με τον αριθμό 1. Ναι, αντί για τελευταίοι, παρουσιάσαμε πρώτοι!

Η παρουσίασή μας πήγε πολύ καλά, με εξαίρεση ένα μικρο κόλλημα στο demo της συσκευής, κάτι αναμενόμενο σε όλες τις ομάδες. Την πρώτη μέρα των παρουσιάσεων κλέψαμε τις εντυπώσεις. Εκ των υστέρων καταλάβαμε ότι το νούμερο 1 ήταν το καλύτερο γιατί ξεμπερδέψαμε με την παρουσίαση και απολαύσαμε την παραμονή μας στο Maribor χωρίς άλλο άγχος.

Την ώρα της παρουσίασης | Η ομάδα μετά την παρουσίαση, παρέα με τον υπεύθυνο της Microsoft Hellas για τα ακαδημαϊκά θέματα, Φώτη Δραγανίδη.

Οι παρουσιάσεις έγιναν στον καινούριο χώρο του πανεπιστημίου, χώρος παράταιρος στο σκηνικό της πόλης λόγω της μοντέρνας αρχιτεκτονικής του. Αν και ήταν πολύ ωραίος, μοναδική παραφωνία ήταν η μπουγάδα που κρεμόταν έξω από το παράθυρο της αίθουσας των παρουσιάσεων! :-) Μετά την παρουσίασή μας, είδαμε τα project των υπόλοιπων ομάδων και την επόμενη μέρα γυρίσαμε λίγο την πόλη.

Φαγητό με τις υπόλοιπες ομάδες | Η αίθουσα των παρουσιάσεων

Το κτίριο του πανεπιστημίου όπου έγιναν οι τελικοί από διάφορες γωνίες
(πατωμα, 1ος όροφος, 3ος όροφος)

Η πόλη δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι άσχημη. Αν και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, είναι μια μικρή πόλη με περίπου 200.000 κατοίκους (όλη η χώρα είναι μόλις 2.000.000), με πράσινο, πλακόστρωτους δρόμους , Πρωσική αρχιτεκτονική και έναν ποταμό να τη διασχίζει. Άνετα βλέπει κανείς όλα τα αξιοθέατα σε λίγες ώρες.

Καφέ στο lobby του ξενοδοχείου με τον Αργύρη και τον Μανώλη

Κάτω από το πανό του Imagine Cup | Ένας από τους χώρους του πανεπιστημίου

Ο καθεδρικός του Αγίου Φραγκίσκου | Η πλατεία Ελευθερίας | Η κεντρική πλατεία με τα stand των σχολείων (δες παρακάτω)

Στην κεντρική πλατεία, κάποια δημοτικά σχολεία είχαν μια εργασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ομάδες 3-4 παιδιών αναλάμβαναν μια χώρα και έβρισκαν στοιχεία, χάρτες, προϊόντα και εκφράσεις από τη χώρα αυτή. Το αποτέλεσμα της εργασίας τους το βάλανε στα stand της πλατείας για να το δει ο κόσμος. Με τα παιδιά, τον Αργύρη και τον Μανώλη, αποφασίσαμε να δούμε το stand της Ελλάδας.

Την Ελλάδα είχαν αναλάβει ένα αγόρι και 2 κορίτσια και είχαν κάνει αρκετά καλή δουλειά. Πέρα από χάρτες και τουριστικά φυλλάδια, είχαν προϊόντα όπως ούζο, λάδι, ελιές και ξηρούς καρπούς και φωτογραφίες από δραχμές. Δυστυχώς δεν είχαμε μαζί μας κάτι σπουδαίο να τους δώσουμε, τους αφήσαμε μόνο μια κάρτα από ένα μαγαζί.

Τα παιδιά όμως ενθουσιάστηκαν και μόνο με την παρουσία μας, χάρηκαν πάρα πολύ! Μας ζητήσαν και αυτόγραφο!:-) Μιας και είμαστε ψωνάρες, δε τους χαλάσαμε το χατήρι και γράψαμε δυο λόγια μαζί με τις ευχαριστίες μας για την καλή δουλειά που έκαναν. Βγήκαμε και φωτογραφίες για να δείξουν στους δασκάλους τους, τις έστειλα στο mail τους (παιδιά δημοτικού με e-mail!) μαζί με μια παράγραφο για το πόσο σημαντικές είναι τέτοιες εργασίες για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τα παιδιά στο stand για την Ελλάδα

Μετά το φαγητό, είδαμε τις παρουσιάσεις που είχαν απομείνει και κάναμε μια βόλτα στον ποταμό πριν πάμε στην πλατεία Ελευθερίας για τη βραδινή συναυλία και την ανακοίνωση των νικητών.

Με το Μανώλη και την υπόλοιπη ομάδα σε μια γέφυρα του ποταμού Drava

Απόψεις του ποταμού...

... και της πόλης

Με τη Βίκυ και την Αλεξία μπροστά σε ένα συντριβάνι | Με όλη την ομάδα μπροστά στην αφίσα του Imagine Cup

Στη συναυλία έπαιξαν ωραία συγκροτήματα με ροκ μουσική. Ιδιαίτερα ξεχώρισαν οι Zablujena generacija (Κατεστραμένη Γενιά). Περίπου στις 21:00 μας ανέβασαν όλους πάνω στη σκηνή, έφτασε η ώρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων....

3η....η Πολωνία, με θέμα για την παρακολούθηση της καρδιάς

2η...η Κροατία, με θέμα για την παρακολούθηση της καρδιάς (όχι, δεν έκανα copy-paste)

και

1η......η Σλοβενία, με θέμα για γυμναστική και φυσιοθεραπεία μέσω webcam.

...δυστυχώς δεν περάσαμε στους τελικούς της Ινδίας.

Η συναυλία των Zablujena generacija

Αν και είχαμε δουλέψει πολύ, αν και είχαμε κάνει καλή εντύπωση με την παρουσίασή μας, αν και είχαμε πολύ καλές πιθανότητες, δυστυχώς δεν περάσαμε στην επόμενη φάση.

Μετά την πρώτη πικρία όμως δεν αισθανόμασταν άσχημα. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορέσαμε και είμαστε ικανοποιημένοι. Βέβαια, εννοείται ότι σαν κλασικοί Έλληνες, κατηγορούμε τη διαιτησία! Το γεγονός ότι πέρασαν 2 ομάδες με ίδιο θέμα δείχνει το λάθος στην απόφαση των κριτών.

Σε μια σωστή κριτική θα έπρεπε να γίνει σύγκριση των δυο project και να περάσει το καλύτερο από τα δυο και μετά η επόμενη (4η) ομάδα. Με διαφορετικά θέματα έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να κατακτήσεις υψηλές θέσεις στον τελικό, ενώ αντίθετα, με το ίδιο θέμα πρέπει να συναγωνιστούν πρώτα ο ένας τον άλλο και μετά τους υπόλοιπους!

Για να αποδείξω περαιτέρω την αλήθεια του παραπάνω συλλογισμού, να αναφέρω ότι πήραμε την 4η θέση, με μικρή διαφορά από τους 3ους. :-)
Αλλά ακόμα κι αν ήταν μια άλλη ομάδα 4η, πιστεύουμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει για να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία ιδεών.

Ικανοποιημένοι με την απόδοσή μας, βγήκαμε έξω να το γιορτάσουμε. Ξεκινήσαμε από ένα Irish Pub, με μπύρες και λουκάνικα, με τη συνοδεία 2 δημοσιογράφων που ακολουθούσαν την αποστολή μας. Το Pub έκλεινε στις 24:00 (Αν είναι δυνατόν!!!!) και συνεχίσαμε την έξοδό μας σε τρία μέρη : ένα φοιτητικό club, ένα στενάχωρο υπόγειο club και ένα μαγαζί με μπιλιάρδα.

Είδαμε ένα περίεργο συγκρότημα με μακρυά μουστάκια και φωσφοριζέ ολόσωμες στολές (είμαι σίγουρος ότι ονομάζονται "Freddie Mercury and the Illuminescent Condoms"), ήπιαμε μπόλικα ποτά (πολύ τζούφια, ίσα-ίσα κάναμε κεφάλι μετά από 5-6 μπουκάλια), γνωριστήκαμε με τους νικητές (που η Αλεξία καταγοήτευσε, με αποτέλεσμα να μπορεί ακόμα να πάει στην Ινδία!), παίξαμε μπιλιάρδο (ό,τι νά'ναι γιατί πολλοί δεν είχαν ξαναπαίξει), τα παιδιά έκαναν καμάκι με κερασμένα ποτά (πήγαν να τα αγοράσουν για τις κοπέλες και τελικά τα πλήρωσαν οι Σλοβένοι!) και χορέψαμε μέχρι τις 04:30. Δηλαδή περάσαμε τέλεια!

Irish Pub που κλείνει στις 24:00, πραγματικό αξιοθέατο! | Freddie Mercury and the Illuminescent Condoms!

Μπιλιάρδο...ή τουλάχιστον κάτι που έμοιαζε με αυτό (Στα πορτοκαλί οι νικητές Σλοβένοι)

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής, αρχικά οδικώς μέχρι το Graz (Αυστρία, 50 χιλιόμετρα από το Maribor) και μετά με αεροπλάνο Φρανκφούρτη και τελικά Ελλάδα.

Πάνω από το Graz και τη Φρανκφούρτη

Οι Άλπεις κι ο ουρανός

Μπορεί να μην κερδίσαμε, αλλά όλη η εμπειρία ήταν πολύτιμη και ευχάριστη, ακόμα και αν είχε άπειρες ώρες δουλειάς και άγχους.

Το slogan του διαγωνισμού φέτος είναι "You win, we all win!". Το πιστεύω ότι όλοι κερδίσαμε, ακόμα και μόνο με τη συμμετοχή μας. Μετράει που προσπαθήσαμε, που δουλέψαμε, που αγχωθήκαμε, που οραματιστήκαμε, που ξενυχτήσαμε, που σκεφτήκαμε, που συνεργαστήκαμε σαν ομάδα. Στην τελική, ισχύει αυτό που είπε ο πατέρας μου :

"Νικητής είναι αυτός που μάχεται, όχι αυτός που κάθεται."

Ελπίζω του χρόνου να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή, μεγαλύτερος συναγωνισμός, μεγαλύτερο πάθος από όλους. Κι αν κάποιος ενδιαφερθεί για το Imagine Cup και νομίζει ότι δεν είναι αρκετά καλός, καλύτερα να το μάθει στη μάχη παρά να μείνει έξω απ'αυτή!

Ισπανία 2005 - Επεισόδιο 1 : Ρώμη

2006-01-14T02:53:00.000+02:00

Φαντάζομαι ότι πολλοί θα απορείτε με τον αντιφατικό τίτλο αυτού του post : Ισπανία? Ρώμη? Επεισόδια? Φώσκολος? Μήπως τελικά τα έχασα ολοσχερώς? Τουναντίον, αγαπητοί φίλοι και συγγενείς! Απλά αποφάσισα να γράψω για το ταξίδι στη Βαρκελώνη, αλλά σε δόσεις, ένα κομμάτι τη φορά, ένα επεισόδιο. Έτσι το πρώτο επεισόδιο του ταξιδιού μου στην Ισπανία ξεκινά...στη Ρώμη!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Ιούνιο του 2005 η Ευσταθία, η κοπέλα μου, ήταν με Erasmus στη Βαρκελώνη. Στις 14 Απριλίου πήγα να την επισκεφτώ και έμεινα μέχρι τις 9 Μαΐου. Πηγαίνοντας για Βαρκελώνη είχα μια μετεπιβίβαση στη Ρώμη, αλλά θα έπρεπε να περιμένω εκεί...6 ώρες! Όχι, το post δε θα περιγράφει 6 ώρες γεμάτες με άβολο ύπνο σε θέσεις αναμονής, αποτυχημένες προσπάθειες επικοινωνίας στα Ιταλικά και έναν τύπο που μύριζε και είχε την κακή εμμονή να πέφτει στον ώμο μου! Το αντίθετο μάλιστα! Γιατί κατά το γνωστό ποίημα :

Σα βγεις στον πηγαιμό για Βαρκελώνη,
να εύχεσαι νά 'ναι μακρύ το transit,
γεμάτο περιπέτειες,
γεμάτο γνωστούς.

Τις Βαλίτσες και τα σακ-βουαγιάζ,
τον φουσκωμένο σάκο μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν' η σκέψης σου υψηλή,
αν εκλεκτή συγκίνησης το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τις Βαλίτσες και τα σακ-βουαγιάζ,
τον φουσκωμένο σάκο δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς πάνω στην πλάτη σου,
αν check-in τα έχεις κάνει στον γκισέ.

Σοφά τα λόγια του ποιητή!

Πριν ξεκινήσω, ανέβηκε ο πατέρας μου για να με δει και όσο ήταν επάνω επισκέφτηκε τον Νονό μου. Συμπτωματικά, η κόρη του νονού μου, η Μαρία, είχε πάει Erasmus το προηγούμενο εξάμηνο στη Μαδρίτη και είχε περάσει φανταστικά, είχε κάνει πολλούς φίλους που ανυπομονούσε να ξαναδεί! Φεύγοντας από τον Νονό μου, συναντήθηκα με τον πατέρα μου και με ρώτησε πότε και με ποιά πτήση έφευγα.

Ω, ναι : Η Μαρία και μια φίλη της, η Εύη, θα ταξίδευαν στην ίδια πτήση με μένα, με την ίδια 6ωρη στάση στη Ρώμη, αλλά με τελικό προορισμό τη Μαδρίτη αντί για Βαρκελώνη. Και το καλύτερο : Η Εύη είχε έναν φίλο που σπούδαζε Ρώμη και θα ερχόταν να μας πάρει με το αυτοκίνητο για να κάνουμε μια βόλτα στην πόλη αυτές τις 6 ώρες! Μήπως τελικά ο Koehlio είχε δίκιο στον "Αλχημιστή"?

Με την Εύη και τη Μαρία στο αεροπλάνο | Άποψη από τα περίχωρα της Ρώμης από ψηλά

Στο αεροδρόμιο όταν φτάσαμε αρχικά δεν βρίσκαμε τον Κώστα, το φίλο της Εύης, κα επειδή η Ρώμη έχει 2 αεροδρόμια, φοβηθήκαμε μήπως του είχαμε πει λάθος. Μετά όμως μάθαμε ότι το Fiumicimo και το Leonardo Da Vinci...είναι το ίδιο αεροδρόμιο, Fiumicimo είναι απλά η περιοχή, σα να λέμε Σπάτα και Ελευθέριος Βενιζέλος. Αφού τον βρήκαμε, ξεκινήσαμε με το αμάξι για κέντρο, φτάσαμε σε 20 λεπτά και παρκάραμε μπροστά από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Από εκεί ξεκινήσαμε για τον πένθυμο Άγιο Πέτρο και το Βατικανό.

Με τα κορίτσια (<-Εύη και Μαρία ->) μπροστά από το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Στη διαδρομή περάσαμε πρώτα από το Castel San Angelo, παλιά παππική κατοικία και φυλακή καθώς και καθοριστικό κτίριο στο μυθιστόρημα Angels and Demons (ελληνιστί Illuminati) και τη γέφυρα που δεσπόζει γεμάτη αγάλματα μπροστά του, τη Γέφυρα των Αγγέλων. Τα γλυπτά που κοσμούν τη γέφυρα είναι τα πιο ωραία που έχω δει σε όλο τον κόσμο και είναι έργα του ζωγράφου, γλύπτη και αρχιτέκτονα Bernini (βιογραφία, έργα, πίνακες και γλυπτά χρονολογικά), ο αγαπημένος μου γλύπτης. Κανένας δεν έχει ζωντανέψει το μάρμαρο όπως αυτός, απόδειξη αυτή η λεπτομέρεια από την "Αρπαγή της Περσεφόνης". Εκτός απο τη γέφυρα, έχει σχεδιάσει την πλατεία του Άγιου Πέτρου και έργα του υπάρχουν μέσα στο ναό, στη Galleria Borghese και σε άλλα μέρη στη Ρώμη.

Με τη Μαρία και των Κώστα μπροστά από το Castel San Angelo | Μπροστά από τη Γέφυρα των Αγγέλων | Γλυπτό αγγέλου από τη γέφυρα, του Bernini

Την εποχή εκείνη, είχε πεθάνει ο Πάππας και είχαμε φτάσει μόλις μια ή δυο μέρες μετά την κηδεία του. Ως αποτέλεσμα, ο Άγιος Πέτρος ήταν ακόμα πλημμυρισμένος με πιστούς και κληρικούς από όλα τα δόγματα και ακόμα δεν είχαν μαζέψει τα καθίσματα της κηδείας. Το μυθιστόρημα Angels and Demons διαδραματίζεται ακριβώς σε μια τέτοια εποχή, αμέσως μετά το θάνατο του Πάππα! Εκείνο τον καιρό το διάβαζε η Μαρία και ήταν σα να ζωντανεύουν τα λόγια και η δράση του βιβλίου. Εγώ το είχα ήδη διαβάσει, αλλά επίσης είχα ήδη έρθει και στη Ρώμη το 2001, αλλά και πάλι θυμόμουν σκηνές από το βιβλίο σε διάφορες τοποθεσίες που επισκεφτήκαμε.
Σε όλες τις εισόδους υπήρχαν φρουροί του Βατικανού ντυμένοι με τις παραδοσιακές - αλλά ομολογουμένως γελοίες- στολές της Ελβετικής Φρουράς. Έτσι εξηγείται γιατί η Ελβετία είναι παντα ουδέτερη στους πολέμους, ποιος θα βγει να πολεμήσει ντυμένος έτσι? Έβγαλα φωτογραφίες δίπλα τους και δεν φαινόντουσαν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι. Αργότερα ένας Ιταλός στη Βαρκελώνη με πληροφόρησε ότι επειδή το Βατικανό είναι αυτόνομο κρατίδιο, η Ελβετική Φρουρά είναι σα στρατός και έχουν άδεια να σκοτώσουν αν χρειαστεί. Καλά που δεν έκανα κάποιο γελοίο αστείο μπροστά τους!

Η πλατεία του Αγίου Πέτρου

Η είσοδος στο ναό(δώστε προσοχή στο μέγεθος των ανθρώπων στην πόρτα) | Άποψη της πλατείας από την είσοδο του ναού. Φαίνονται καθαρά οι θέσεις για την κηδεία του Πάππα.

Η Ελβετική Φρουρά

Αν και, όπως ανέφερα, έχω ξανα-επισκεφθεί τη Ρώμη και το ναό του Άγιου Πέτρου, δε μπορείς παρά να νιώσεις δέος κατά την είσοδό σου. Είναι απίστευτα μεγάλος, φωτεινός και πανέμορφα διακοσμημένος! Σε κάνει να νιώθεις μικρός και ταπεινός, όποιος και να είσαι! Παντού μάρμαρο, σε διάφορα χρώματα, κομμένο για να ταιριάζει σε φανταχτερά μοτίβα, έργα τέχνης, απλά απίστευτα όλα! Αφήνω τις παρακάτω εικόνες να σας πουν μερικές χιλιάδες λέξεις ακόμα!

Είσοδος στο ναό | Η Pieta του Μιχαήλ Άγγελου | Βωμός στο κέντρο του ναού, έργο του Bernini | Το ιερό του ναού, έργο του Bernini

Ελληνική επιγραφή από τη Βίβλο στο γείσο του ναού ΣΥ ΒΟΣΚΕΙΣ ΤΑ ΑΡΝΙΑ, ΣΥ ΠΟΙΜΑΙΝΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ | Γλυπτό του Bernini, φτερωτός θάνατος με χρυσή κλεψύδρα σκεπασμένος από μαρμάρινο ύφασμα | Ιερείς από διάφορα δόγματα προσεύχονται στη μνήμη του Πάππα

Όλοι μαζί στην έξοδο | Τα κλειστά παράθυρα στα αριστερά είναι το γραφείο του Πάππα

Bally Carols στην Αθήνα!

2006-01-08T13:07:00.000+02:00

Από το καλοκαίρι είμαι μέλος σε ακόμα ένα site -μάλλον κάτι παραπάνω από αυτό- στο BookCrossing, μια ιστοσελίδα για όσους αγαπάνε τα βιβλία και τους αρέσει να τα μοιράζονται με άλλους. Η ιδέα είναι απλή : Διαβάζεις ένα βιβλίο που σου αρέσει, το Κατοχυρώνεις στο site που σου δίνει ένα μοναδικό BCID νούμερο, το γράφεις στο εσώφυλλο του βιβλίου μαζί με κάποια σχόλια σχετικά με τη ιδέα και τέλος το Ελευθερώνεις, δηλαδή απλά το δανείζεις σε κάποιον, το "ξεχνάς" σε ένα λεωφορείο, σε ένα παγκάκι ή μια καφετέρια και περιμένεις να το βρεί κάποιος άλλος! Έτσι δημιουργείται μια αλυσίδα από ανθρώπους που έχουν διαβάσει το ίδιο βιβλίο και μοιράζονται τα συναισθήματα που τους προκάλεσε.

Στο site υπάρχει και μία πολύ ενεργή Ελληνική κοινότητα Βιβλιοαπελευθερωτών καθώς και ένα Ελληνικό forum, όπου συζητάμε για διάφορα θέματα, λογοτεχνικά και μη. Γύρω στα μέσα Δεκεμβρίου συζητούσαν τα παιδία από την Αθήνα να κάνουν κάποια συνάντηση και είχα τότε μια ιδέα, κάπως ρομαντική-παιδική-αθώα αλλά ενδιαφέρουσα : Να πούμε τα κάλαντα στο κέντρο της Αθήνας και να μοιράζουμε βιβλία που θα έχουμε ήδη κατοχυρώσει!

Η ιδέα άρεσε στον κόσμο και μαζευτήκαμε αρχικά 7-8 άτομα πρόθυμα να τραγουδήσουμε τα κάλαντα στο κέντρο της γιορτινής Αθήνας. Αρχικά συζητούσαμε για το Σύνταγμα, τελικά όμως αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα στην Καπνικαρέα, μια βυζαντινή εκκλησία που βρίσκεται επί της Ερμού, ίσως ο πιο δημοφιλής δρόμος για αγορές στην Αθήνα. Η εκκλησία έχει μπροστά ένα μικρό πέτρινο τειχάκι που θα μας βόλευε για να απλώσουμε τα βιβλία μας.

Έτσι στις 24 Δεκεμβρίου μαζευτήκαμε αρχικά στην Εθνική Τράπεζα μαζί με τα βιβλία μας και κατηφορήσαμε για την "σκηνή" μας. Απλώσαμε τα βιβλία και τα χαρτόνια που είχαμε φτιάξει και αρχίσαμε να τραγουδάμε τα κάλαντα. Σε όσους μας πλησίαζαν τους μοιράζαμε διαφημιστικά φυλλάδια και τους αφήναμε να διαλέξουν όποιο βιβλίο ήθελαν. Όσο είμασταν εκεί άρχισαν να έρχονται και άλλα άτομα από το BookCrossing και να φέρνουν και άλλα βιβλία, στο τέλος μαζευτήκαμε 12 άτομα!

Μας πήρε 2,5 ώρες για να μοιράσουμε τα περίπου 100 βιβλία που είχαμε συγκεντρώσει, μοιράζοντας παράλληλα και χαρά για ένα αναπάντεχο δώρο και, ελπίζουμε, την όλη νοοτροπία και ιδέα της Βιβλιοαπελευθέρωσης!

Μετά πήγαμε όλοι μαζί στην Πλάκα και φάγαμε σε μια πολύ ωραίο παραδοσιακό "καφενείο" στην Πλάκα, το Καφενείο. Μεζεδάκια πολύ νόστιμα, αλλά οι τιμές λίγο τσουχτερές, τουλάχιστον για μένα που είμαι από την "επαρχία"! Βέβαια, στην Πλάκα όλα έτσι είναι!

Η όλη εμπειρία ήταν πολύ ωραία, άτομα που είχαν πολλά χρόνια να τραγουδήσουν τα κάλαντα ένιωσαν ξανά τα συναισθήματα χαράς που φέρνουν τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, θυμηθήκαμε τα παιδικά μας χρόνια και προωθήσαμε κάτι που μας αρέσει.

Κατόπιν έγραψα ένα άρθρο για αυτό που κάναμε και το έστειλα στο site για να το συμπεριλάβουν στο newsletter που στέλνουν σε όλα τα μέλη του site. Η ιδέα και το άρθρο τους άρεσε πολύ και έτσι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το άρθρο μου! Κάθε μέρα γίνομαι όλο και πιο διάσημος(ψωνάρα!)!

Σε μια κοινωνία που όλα έχουν μια τιμή πώλησης, το να μοιράζεις κάτι τόσο απλά όσο ένα βιβλίο δωρεάν και να μοιράζεσαι συναισθήματα και εμπειρίες, είναι κάτι μοναδικό. Αλλά ο κόσμος έχει γίνει δυστυχώς πολύ καχύποπτος. Πολλοί ήταν αυτοί που μας ρώτησαν αν πρέπει να πληρώσουν για τα βιβλία, κάποιοι μάλιστα ήταν καχύποπτοι και για τα κίνητρα μας, λίγοι ήταν αυτοί που έριχναν μια ματιά στα φυλλάδια για να καταλάβουν τι γινόταν-βαριόντουσαν μέχρι και αυτό να κάνουν! Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το μειωμένο αριθμό παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα με απογοήτευσαν πολύ φέτος τα Χριστούγεννα και αποδείξανε για άλλη μια φορά ότι η γιορτή μεταλλάσσεται κάθε χρόνο και περισσότερο σε ένα απλό καταναλωτικό όργιο.

Για την ακρίβεια, ούτε ένα παιδί δεν είχε έρθει σπίτι μου για να μας πεί τα κάλαντα μέχρι τις 11:00 το πρωι των παραμονών, τα κάλαντα τα άκουσα μόνο στο μετρό από Αλβανάκια και Τσιγγάνακια, ενώ δίπλα τους καθόντουσαν συνομίλικα παιδάκια που πηγαίναν ια ψώνια με τους γονείς τους! Κρίμα, το πνεύμα των Χριστουγέννων χάνεται κάθε χρόνο και περισσότερο!

Τα βιβλία μας στην Καπνικαρέα | Το χαρτόνι που φτιάξαμε | Apapsa, deadendmind και Ermis επι τω έργω

Η αράδα μας απλωμένη και κόσμος που ενδιαφέρεται

Τραγουδάμε τα κάλαντα

Εγώ και η aaouts | Όλοι μας στο Καφενείο

Φώτο από το Gran Prix στην Κωνσταντινούπολη

2005-12-18T21:23:00.000+02:00

Για άλλη μια φορά καθυστέρησα να γράψω για ένα ταξίδι και να βάλω φωτογραφίες, αλλά μέχρι τώρα ήταν πολύ επίπονο να ανεβάζω φώτο στο blog γιατί έπρεπε να τις βάζω μία-μία και μετά να τις μαζεύω από όλα τα posts σε ένα και όλη η διαδικάσια απαιτούσε πολύ χρόνο.
Τη λύση σε αυτό τη βρήκα εδώ.

Το ταξίδι για την Κωνσταντινούπολη ξεκίνησε Πέμπτη 19 Αυγούστου. Έπρεπε να ξεκινήσουμε 20:00 αλλά καταλήξαμε να φύγουμε στις 21:30. Στο δρόμο έπρεπε να σταματήσουμε σε 4-5 πόλεις για να ανέβει και άλλος κόσμος, τελικά βρέθηκα να κάθομαι δίπλα σε έναν χοντρό από την Κομοτηνή. Η διαδρομή κράτησε 12 ώρες γεγονός που αποδείχτηκε καταστροφικό για τα γόνατά μου που την επόμενη μέρα είχαν ξαφνικά κύματα πόνου στα νεύρα. Ευτυχώς προνόησα και είχα μαζί μου ένα μικρό ταξιδιωτικό μαξιλαράκι που αποδείχτηκε το πιο χρήσιμο εφόδιο.

Με το που φτάσαμε (09:30) ξεκινήσαμε την περιήγηση στην Πόλη. Μιας και η εκδρομή ήταν για τη φόρμουλα, είδαμε μόνο πολύ βασικά αξιοθέατα: τον ιππόδρομο, το Μπλέ Τζαμί και την Αγία Σοφία.

Ο ιππόδρομος, κάποτε σημαντικό κέντρο αποφάσεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από μια πλατεία μπροστά από τους δυο ναούς. Εκεί μπορείτε να δείτε δυο Οβελίσκους (ο ένας από την Αίγυπτο), δυό στήλες που κατέληγαν παλιά σε κεφαλές φιδιών και ένα άτριο, δώρο του Κάιζερ της Γερμανίας προς τον Σουλτάνο.

Οβελίσκος από μονολιθικό γρανίτη που φέρανε οι Βυζαντινοί από την Αίγυπτο

Το Μπλέ Τζαμί είναι ένας από τους πολλούς ναούς που συνεισφέρουν στην πανέμορφη κορυφογραμμή της Πόλης και ένα από τα συμαντικότερα τζαμιά-απομιμήσεις στην προσπάθεια των Τούρκων να ξεπεράσουν σε μέγεθος την Αγία Σοφία. Αρχιτεκτονικά μέσα έχουν μεγάλες διαφορές, η κυριότερη είναι οι τέσσερις κολώνες που στηρίζουν τον τρούλο. Ονομάστηκε έτσι επειδή είναι διακοσμημένο με πλακάκια και το επικρατέστερο χρώμα είναι το μπλέ. Η μπόχα που επικρατούσε είναι επειδή οι επισκέπτες είναι υποχρεωμένοι να βγάζουν τα παπούτσια τους πριν μπούν στο ναό. Λένε ότι οι Τούρκοι πλένουν τα πόδια τους πριν μπούν, οπότε η άσχημη μυρωδιά ήταν από εμάς....Υπήρχαν πάντως άνθρωποι του ναού που ψεκάζανε με αποσμητικό...

Το Μπλε Τζαμί

Η Αγία Σοφία είναι όντως πολύ επιβλητική, αν και κατά πολύ κακοδιατηρημένη. Τα χρώματα έχουν ξεβάψει και η υγρασία έχει καταστρέψει πολλά από τα έργα τέχνης που υπάρχουν μέσα. Πάντως ακόμα νιώθεις δέος στη θέα του ναού. Μέσα είδαμε την πόρτα πίσω από την οποία βρίσκεται ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, που ακούμπησε το άλογο και το χέρι του Σουλτάνου όταν μπήκε μέσα στο ναό, και μια σχισμή στον τοίχο που κύλησαν τα δάκρυα της Παναγιάς και αν βάλεις τον αντίχειρά σου και τον περιστρέψεις 360 μοίρες, πραγματοποιείται η ευχή σου. Ενώ οι περισσότεροι δεν τα κατάφερναν, εγώ (τσσσσ!!!) μπόρεσα να το κάνω περνώντας όλο το σώμα κάτω από το χέρι μου όταν δεν μπορούσα να το γυρίσω άλλο....βέβαια τελικά έκανα γύρω στις 400 μοιρές, αλλά δεν πειράζει, κράτα τα ρέστα!

Η Αγία Σοφία

Το Μπλέ Τζαμί | Διαφημιστικό για τη Φόρμουλα

Αν κάνεις μία ευχή και γυρίσεις τον αντίχειρά σου 360 μοίρες, θα πραγματοποιηθεί | Σαλέπι ζεστό έχω!!!

Το απόγευμα της Παρασκευής πήγαμε βόλτα με την Τάνια και τον Γιάννη στην πλατεία Ταξίμ, το πιο κεντρικό σημείο της Πόλης. Εκεί περπατήσαμε στον πεζόδρομο, είδαμε το προξενείο της Ελλάδας, φάγαμε σε ένα μεζεδοπωλείο και πεθάναμε με το θεϊκό γλυκό που φάγαμε μετά. Σε πολλά μαγαζιά οι ταμπέλες είναι στα Ελληνικά και οι υπάλληλοι ξέρουν αρκετά για να σε εξυπηρετήσουν, πολλές φορές καλύτερα από τα Αγγλικά.

Το προξενείο μας στην Κωνσταντινούπολη | Παραδοσιακό παγωτό

Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε από τις 07:00 για να πάμε στην πίστα, 1,5 ώρα μακρυά από το κέντρο, για να δούμε τα δοκιμαστικά και την κατάταξη. Η πίστα ήταν σε άθλια κατάσταση, ίσα-ίσα έτοιμη για τον αγώνα. Τα εισητήρια ελευθέρας εισόδου ήταν πάνω σε κοκκινόχωμα (όταν έκανε μπάνιο μετά στο ξενοδοχείο, νόμιζα ότι ήμουν σε κακάο) και τα ακριβότερα δεν ήταν καλύτερα, πάνω σε σκαλωσιές με κίνδυνο να σου πέσουν όλα τα πράγματα από κάτω και να τραυματίσεις και κάποιον, αφού από κάτω περνούσε διάδρομος!!! Η ασφάλεια ήταν άθλια, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ότι και τις δύο μέρες μπήκα τζάμπα στα εισητήρια Silver που ήταν η αδερφή μου και ο Γιάννης. Για να μπεις έδειχνες το εισητήριό σου και σου περνούσαν ένα πλαστικό βραχιόλι με το νούμερο της εξέδρας...όμως αυτά τους πέφταν από το χέρι και δεν τα μαζεύαν από κάτω...ούτε εμπόδισαν την αδερφή μου να τα πάρει...μετά βρισκόμασταν έξω, φορούσα το βραχιόλι και τσούπ!-αναβάθμιση του εισητηριού μου! Γενικά άν ήθελαν να το κάνουν οδοντογλυφίδες το μέρος, εύκολα θα το είχαν κάνει.

Στα Paddocks είχε πολύ ενδιαφέρον περίπτερα από πολλές ομάδες και χορηγούς, αλλά πανάκριβα. Καπέλο με 30 Ευρώ! Μπλουζάκι με 50! Το μόνο που πήραμε ήταν μπλουζάκι της πίστας και μια αερογραφία φόρμουλας πάνω στο κινητό. Πάντως είχε ωραίες γλάστρες!

Στα Paddocks | Τρελλαμένοι Φιλανδοί για τον Kimmi

Στο περίπτερο της Mercedes | Στο περίπτερο της Ferrari

Ώρα για ανεφοδιασμό | Στο περίπτερο της Coca Cola

Τρελλαμένος με τη Ferrari | Άποψη της πίστας από τα εισητήρια Silver

Η φόρμουλα με ενθουσίασε! Αν και δεν ήμουν φαν του σπορ όταν το έβλεπα στην τηλεόραση, ζωντανά είναι πολύ διαφορετικά και απίστευτα ενδιαφέρον και δυναμικό! Ο ήχος έιναι το κυριότερο και δεν περιγράφεται με τίποτα! Αυτό που βλέπουμε στην τηλεόραση που θυμίζει κουνούπι στο αυτί συο όταν προσπαθείς να κοιμηθείς, είναι ένα ψίγμα μπροστά στον πραγματικό ήχο, μια φτηνή απομίμηση! Δε θα το ξεχάσω ποτέ, κυρίως γιατί το έγραψα σε βίντεο και στο κινητό! Εκτός από την φόρμουλα 1, είδαμε αγώνα Seat, Polo γυναικών και πρωτάθλημα F3 Τουρκίας. Οι αγώνες ξεκινούσαν από τις 9 το πρωί και τελείωναν μεσημέρι. Την Κυριακή πάλι πηγαμε από νωρίς στην πίστα για τον αγώνα που ήταν το αποκορύφωμα!

Την ημέρα του αγώνα στα General Admissinons(a.k.a. Αλάνα) | Η θέα στην πίστα από τη θέση μου

Από τα δοκιμαστικά του Σαββάτου

Ο Schummi στα χωράφια

Το Σάββατο το βράδυ πήγαμε στην προαιρετική έξοδο που κανόνισε το πρακτορίο, τα "χανουμάκια". Ουσιαστικά πρόκειται για μπουζούκια που δουλεύουν με γκρουπ και παρουσιάζουν ένα παραδοσιακό πρόγραμμα με χανούμισες χορεύτριες και τραγουδιστές, χορευτές με μαχαίρια. Μου θύμισε τις ταβέρνες με τις Ελληνικές βραδιές που υπάρχουν στα νησιά.

Χανούμισσα στη βραδινή μας έξοδο

Την Κυριακή το βράδυ πήγαμε στο άλλο προαιρετικό της εκδρομής, μια κρουαζιέρα στο Βόσπορο. Η θέα ήταν πολύ ωραία και η διάρκειας 3 ωρών βόλτα μας συνοδευόταν από ποτό και φαγητό, μουσική και χορό. Αν δεν είμασταν πτώματα από το βαρύ πρόγραμμα, θα το απολαμβάναμε πολύ περισσότερο, αλλά ζήτημα αν είχαμε 1 ώρα για να κάνουμε μπάνιο και να ξεκουραστούμε κάθε μέρα. Άξιζε τον κόπο όμως.

Κρουαζιέρα στο Βόσπορο | Με την Κατερίνα στην κρουαζιέρα

Γέφυρα στο Βόσπορο

Δευτέρα φύγαμε κατά τις 11 και περάσαμε άλλες 12 ώρες στο δρόμο, αλλά αυτή τη φορά ήταν πιο άνετα γιατί καθόμουν μόνος.

Σε γενικές γραμμές, η Κωνσταντινούπολη έχει πολλά να προσφέρει στον επισκέπτη, πολλά μνημεία και ένα διαφορετικό αέρα από την Ευρώπη. Κακά τα ψέματα, αν και δεν έχω κάποιο πρόβλημα με το λαό, δεν ανήκουν στην Ευρώπη. Αν η Πόλη είναι ό,τι πιο εξελιγμένο έχουν... είναι χειρότερα και από χώρα του ανατολικού μπλοκ! Δεν μπορώ καν να φανταστώ πως θα είναι η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, στην Ανατολία. Οι οδηγοί δεν περιγράφονται, 3 φορές παραλίγο να τρακάρουμε, τις 2 μέσα σε ταξί και μία μέσα στο πούλμαν! Αγγλικά για τ'ανάθεμα, μαφία (δύο από το γκρούπ της Τάνιας αποφάσισαν να πάνε σε στριπτιτζάδικο, οι κοπέλες έβγαλαν μόνο το πάνω, καθήσαν δίπλα τους και τους ξεκαθάρισαν από την αρχή ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα παραπάνω και στο τέλος πλήρωσαν για 5-6 ποτά... 150 Ευρώ!!! Αν δεν πλήρωναν....) και πολύ βρωμιά! Αλλά η τοποθεσία της Πόλης είναι μοναδική, στα στενά του Βοσπόρου, πάνω σε 7 λόφους, υπέροχη. Αν ήταν ακόμα Ελληνική, θα ήταν σίγουρα πρωτεύουσά μας...

Αν και λυπάμαι να δίνουμε τα λεφτά μας σε μια χώρα "αντίπαλο", πιστέυω ότι όλοι πρέπει να πάμε κάποια στιγμή στην Κωνσταντινούπολη, τουλάχιστον για να δούμε από κοντά ένα κομμάτι από την ιστορία μας. Θέλω να ξαναπάω, κυρίως για να δώ όσα δεν πρόλαβα στην επίσκεψη express.

Ταξίδι στη Σόφια

2005-11-28T18:52:00.000+02:00

Επέστρεψα χτες το βράδυ από το ταξίδι στη Σόφια και μπορώ να πω πως στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία!
Μαζευτήκαμε συνολικά 14 άτομα, άλλα επειδή μια κοπέλα δεν μπόρεσε να αλλάξει τα ρεπό της γίναμε 13.

Ξεκινήσαμε Παρασκευή πρώι στις 7:00 και ταξιδεύαμε σε ένα τρένο όλο δικό μας, οπότε απλωθήκαμε στα κουπέ και κοιμηθήκαμε. Από την διαδρομή δεν κατάλαβα τίποτα, ξύπνησα μόνο στα σύνορα και μετά όταν φτάσαμε στη Σόφια. Στα σύνορα είχαμε το μοναδικό πρόβλημα της εκδρομής, όταν μια κοπέλα που είχε Μολδαβικό διαβατήριο δεν ήξερε ότι έπρεπε να βγάλει Βίζα και δεν της επέτρεψαν να περάσει τα σύνορα και αναγκάστηκε να γυρίσει Θεσσαλονίκη. Οπότε οι αριθμοί μας μειώθηκαν πάλι στο τελικό νούμερο 12-2 άντρες και 10 γυναίκες.

To art-hostel που μείναμε το βρήκαμε εύκολα και ήταν πολύ καλό, ενδιαφέρον και πολύχρωμο. Είχε λίγο κρύο στην αρχή αλλά μας έδωσαν 2 αερόθερμα και στο τέλος σκάσαμε!

Στο χωλ του hostel |Στο δωμάτιο του hostel

Πρωινό στο Lounge του hostel | Διακόσμηση στο Lounge

Το μεσημέρι φάγαμε σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο, που σε αντίστοιχο στην Ελλάδα θα πληρώναμε 15-20 Ευρώ το άτομο. Εκεί φάγαμε σαλάτα, κυρίως, επιδόρπιο και ποτό με ...4 Ευρώ !!!! Όχι, ψέματα, για την ακρίβεια ήταν 3,90 Ευρώ το άτομο!

Στο εστιατόριο

Μετά εγώ και η Ευσταθία πήγαμε στην πρεμιέρα, που τελικά δεν ήταν ανοιχτή για το κοινό, και περιμέναμε από έξω ενώ πέρασαν από μπροστά μας όλη η κοσμική ζωή της Βουλγαρίας- γνωρίσαμε ένα μικρό κοριτσάκι που ο πατέρας της ήταν Έλληνας και μας εξηγούσε το ποιόν του καθενός. Το κυριότερο είναι πως ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ, και χάρηκε το μικρό παιδί που κρύβω μέσα μου και όλο προσπαθεί να καταλάβει το νου μου, με μεγάλη επιτυχία τελευταία! Μάλιστα πήραμε 2 αλλά μόνο από τον Βούλγαρο, δεν καταφέραμε από τον σκηνοθέτη.

Η πρεμιέρα του Harry Potter

Ο πρωταγωνιστής Stanislav Ianevski υπογράφει αυτόγραφα | Το αυτόγραφο που πήρα

Σάββατο πρωί κάναμε το γύρο της πόλης, είδαμε όλα τα αξιοθέατα και μετά πήγαμε για ψώνια. Η πόλη είναι πολύ ωραία και πιστεύω ακράδαντα ότι άν είχαν τα λεφτά που πήραμε εμείς από την Ευρώπη, θα μας είχαν ξεπεράσει προ πολλού! Θυμίζει πολύ δυτική Ευρώπη, αλλά στο πιο παραμελλημένο λόγω έλλειψης χρημάτων. Η αγορά δεν ήταν ιδιαίτερα πιο φτηνή, οι "μάρκες" είχαν πάνω κάτω την ίδια τιμή. Φτηνή ήταν η διασκέδαση, το φαγητό και τα CD-πήρα 3 καινούρια με 10 Ευρώ. Γενικά δεν καιγόμουν για ψώνια, ίσως να μην το έψαξα και πολύ. Το μεσημέρι φάγαμε στο Happy Bar and Grill, μαγαζί σε στύλ TGI Friday's και Applebee's. Το όνομα του μαγαζιού δικαιολογείται από την παρουσία σερβιτόρων που φορούσαν σούπερ-μίνι και σανδάλια...πως να μην σου ανοίξει η όρεξη μετά!:-) Πληρώσαμε άλλα 4,5 Ευρώ.

Ο Ιερός Ναός του Αλεξάντερ Νέβσκι | Η Προεδρική Κατοικία

Στη Σόφια η Ελληνική επιχειρηματική παρουσία είναι ιδιαίτερα έντονη: Alpha Bank, Εμπορική, Πειραιώς, Eurobank, Γερμανός, Πλαίσιο, Multirama και τέλος Goody's-που ήταν άδεια και πανάκριβα μπροστά στα κανονικά εστιατόρια - 2 Ευρώ ένα σάντουιτς.

Το βράδυ κάποιοι συνέχισαν τα ψώνια, μερικόι προσπάθησαν να πάνε να δουν το Harry Potter, αλλά δεν βρήκαν εισητήρια και μετά όλοι μαζί πήγαμε σε ένα μπαράκι- 2,5-3 Ευρώ το ποτό.

Κυριακή πρωί πήγαμε στη μεγαλύτερη εκκλησία της Σόφιας και παρακολουθήσαμε για ένα μισάωρο τη λειτουργία, στα βουλγάρικα με χορωδία, ήταν πολύ διαφορετικό, αλλά γνώριμο, στο σύνολο πολύ απολαυστικό. Στη συνέχεια πήγαμε στην Εθνική Πινακοθήκη και την Πινακοθήκη Ξένης Τέχνης...δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, τα είδαμε και λίγο βιαστικά γιατί το απόγευμα φεύγαμε και είχαμε φαγητό και πακετάρισμα. Πάντως η κοπέλα μου που είναι καλλιτέχνης ενθουσιάστηκε με έναν όροφο, που δυστυχώς είδαμε πιο βιαστικά από όλους. Γενικά όμως ήταν λίγο φτηνιάρικα : Χαρακτηριστικά στο δεύτερο μουσείο είχε από έξω διαφήμιση για έκθεση Ζορζ Μπράκ και ανακαλύψαμε μετά ότι επρόκειτο μόνο...για έναν πίνακα του!

Σε γενικές γραμμές αξίζει ένα ταξίδι στη Σόφια, αλλά όχι για περισσότερο από ένα Σαββατοκύριακο γιατί δεν έχει να δεις και πάρα πολλά πράγματα. Το συνολίκο κόστος βγήκε τελικά στα 31 Ευρώ γιατί το hostel είχε τελικά 8 Ευρώ αντί για 10 και επειδή είμασταν γκρουπ έπεσε στα 7 Ευρώ τη βραδιά με πρωινό.

Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε!

F1 στην Κωνσταντινούπολη

2005-08-12T02:44:00.000+03:00

Το άλλο Σαβ/κο είναι το Gran Prix της Κωνσταντινούπολης και η αδερφή μου με το σύζυγό της έχουν κλείσει ήδη ένα μήνα τώρα τα εισητήριά τους...

Όταν έψαχνε η αδερφή μου να βρεί προσφορές και εκδρομές, πήρε μέρος σ'ένα διαγωνισμό, μήπως και κερδίσουν ένα από τα 2 εισητήρια.

Ο καιρός πέρασε και δεν είχε νέα και αφού θα πηγαίναν ούτως ή άλλως, κλείσανε θέσεις και τις πληρώσανε.

Χτές όμως την πήραν τηλέφωνο από το ταξιδιωτικό γραφείο "Ύδρα Travel"

Ναι, είναι αλήθεια!

Το πρώτο όνομα στη λίστα των νικητών είναι της αδερφής μου!

Το καλύτερο όμως δε σας το είπα!

Αφού η αδερφή μου και ο άντρας της έχουν εισητήρια, ποιός θα πάρει το κερδισμένο εισητήριο?

Καλά μαντέψατε, ο αγαπητός (και πλέον χιλιο-βρισμένος για την κωλοφαρδία του) συγγραφέας (όποτε θυμάται!) αυτού του blog!!!

....εγώ ρε, ακόμα δεν το καταλάβατε?

Αν και δεν είμαι φανατικός της φόρμουλα 1 - για να πώ την αλήθεια μου τη δίνει λίγο ο θόρυβος από τις μηχανές - δε θα έχανα την ευκαιρία με τίποτα! Εξάλλου, εκτός από τη φόρμουλα είναι και το ταξίδι στη μέση! Και είμαι φανατικός ταξιδιώτης!

Αυτή τη φορά θα βάλω φωτογραφίες απο το ταξίδι στο blog!

????? ??????? ??????

2005-08-03T17:27:00.000+03:00

Τελείωσαν μετά από 6 εβδομάδες τα μαθήματα Ρώσικων που έκανα για να ετοιμαστώ για το ταξίδι μου στη Μόσχα. Αν και ήταν αρκετά κουραστηκά, κυρίως επειδή ήταν 2,5 ώρες την ημέρα, 4 μέρες την εβδομάδα, θα μου λείψουν γιατί ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, τόσο το μάθημα, αλλά κυρίως οι συμμαθητές μου! Ελπίζω να κρατήσουμε επαφή στο μέλλον, είναι πολύ ενδιαφέροντα άτομα.

Μαρία-Μιχάλης-Γιάννης-Μάριος | Remezzo στην Κρήνη

Μιχάλης-Γιάννης | Οι Μασώνοι!

Πηνελόπη και Μαρία

Η Πηνελόπη της Κρήνης | Η Αφροδίτη αναδυόμενη του Botticeli

Αχ Μιχάλη, τίποτα δεν ξέρετε!

Potter Mania!

2005-07-25T10:44:00.000+03:00

Το Σάββατο 16/7 στις 00:01 κυκλοφόρησε επιτέλους το καινούριο βιβλίο της σειράς Harry Potter, Harry Potter and the Half Blood Prince. Το είχα ήδη προπαραγγείλει από το www.amazon.co.uk από τον Φεβρουάριο και το παρέλαβα την Τετάρτη, γλυτώνοντας τουλάχιστον 7 ? από την λιανική τιμή πώλησης.
Μέχρι να έρθει όμως καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα και όποτε περνούσα μπροστά από βιτρίνα βιβλιοπωλείου ήθελα να το αγοράσω, δεν άντεχα να περιμένω άλλο! Ξεκίνησα να το διαβάζω πυρετωδώς και όταν διαβάζω ξεχνάω μέχρι και το όνομα μου. Αργά η γρήγορα θα την πατούσα με αυτή τη μανία μου και έτσι έγινε.
Την Παρασκευή δίαβαζα το βιβλίο μέσα στο λεωφορείο και παραλίγο να χάσω τη στάση μου. Την άλλη μέρα έφευγα για Όλυμπο και έψαχνα τα γυαλιά ηλίου μου για να τα πάρω μαζί μου. Που είναι η τσάντα μου? Έψαξα το σπίτι 2 φορές, τίποτα! Τότε μου έφεξε : Την τσάντα την είχα αφήσει πάνω στη φυσούνα του λεωφορείου όσο διάβαζα...
Η ώρα ήταν 07:00 είμασταν Καλαμαριά και σε 20 λεπτά έπρεπε να φτάσουμε στο πανεπιστήμιο για την εκδρομή, στα τηλέφωνα του ΟΑΣΘ κανείς, οπότε έμενε μόνο μια λύση-να πάμε στο τέρμα του 8, στο ΙΚΕΑ. Η Ευσταθία με μισούσε από μέσα της και φαινόταν καθώς έτρεχε με χίλια για το ΙΚΕΑ,καλά που οι δρόμοι ήταν άδειοι.
Φτάνουμε στο ΙΚΕΑ με μια αίσθηση απογοήτευσης-αποκλείεται να τη βρώ μετά από μια μέρα,μέσα είχα και τα Ρώσσικά μου, βιβλία + σημειώσεις αξίας 520?-τόσο κόστισαν τα υπερεντατικά μαθήματα και θα τα έχανα όλα!
Τελικά...τη βρήκα! Την είχαν δώσει στον οδηγό και την είχαν στο εκδοτήριο!Όλα ήταν μέσα! Απίστευτο! Και μάλιστα προλάβαμε και το λεωφορείο, φτάσαμε μόνο με 10 λεπτά καθυστέρηση και μας περίμεναν!
Τώρα γράφω με πονεμένο γόνατο από την ανάβαση και μετά θα επιστρέψω στα αναγνώσματά μου!
Τα λέμε όταν τελειώσω!

Χρόνια και Ζαμάνια

2005-06-14T01:12:00.000+03:00

Περάσανε 2 μήνες από την τελευταία φορά που έγραψα στο blog μου.

Τον πρώτο μήνα ήμουν στην Ισπανία, οπότε δεν μετράει.

Τον άλλο μήνα προσπαθούσα να μαζέψω κουράγιο για να γράψω τις εντυπώσεις μου από την Ισπανία και να διαλέξω ποιές από τις 2000 περίπου φωτογράφιες που έφερα από εκεί θα μοιραστώ μαζί σας.Οπότε δε μετράει πάλι!

Ακόμα όπως καταλαβαίνετε δεν έχω κάνει κανένα από τα 2!

Θα γίνει όμως σύντομα και θα γράψω "Το μεγαλύτερο πόστ του κόσμου!"(με στόμφο και επική ηχώ στο μπακγκράουντ παρακαλώ!)

Μέχρι την επόμενη φορά
Παραμένω
Μάριος
Τεμπελύκος που περιμένει την Κοκκινοφουστίτσα του

Συνέντευξη στο IQ Magazine

2005-04-12T22:35:00.000+02:00

Βασικά είμαι στη φωτογραφία, οι συνέντευξεις δεν ήταν ατομικές αλλά για όλη την ομάδα.

Δίπλα μου, στα δεξιά όπως βλέπετε, κάθεται ο Θοδωρής a.k.a. "Η αιτία που υποφέρω" αφού αυτός με γνώρισε με την Ευσταθία(ναι,ο κακούργος!)! Όσες θέλετε να τον καταραστείτε που δεν είμαι ελεύθερος, τώρα έχετε και φωτογραφία για το βουντού!

Υ.Γ. - Διαφήμιση στην τηλεόραση για εφημερίδα :
Με 10 κουπόνια από την εφημερίδα μας, δώρο μια επιταγή 8 ? για το σούπερμάρκετ
(Έτσι,με διπλό τόνο όπως το Σούπερμάν! Υπερήρωες γαρ, θέλουν διπλό τονισμό).

Απλά Μαθηματικά 101 :
10 * 1? = 10?
10? - 8? = 2?

Υ.Γ.2 - Αρχίσαν από τώρα τα κουπόνια συσσιτίου? Τα πράγματα είναι χειρότερα απ'ότι περίμενα!

Ευφορία Εγκαινίων

2005-04-11T22:41:00.000+02:00

Στα εγκαίνια σε πιάνει ένα συναίσθημα καλοκαρδοσύνης ακόμα και με τα άτομα που σε έχουν πισωμαχαιρώσει. Μάλλον φταίει που μόλις έχεις φτάσει στο τέλος των κόπων σου και ήρθε η ώρα να παρουσιάσεις σε όλους πόσο σκληρά δούλεψες. Δεν ξέρω τι φταίει, αλλά τη νύχτα των εγκαινίων είναι όλοι πιο κοντά και πιο δεμένοι μεταξύ τους.

Παλιότερα ενθουσιαζόμουν και πίστευα πως μετά θα συνέχιζε αυτό, αλλά ήδη από την επόμενη μέρα με κοιτούσαν με μισό μάτι.
Τώρα πια δεν θρέφω αυταπάτες, ξέρω καλά πως και τα φίδια πρέπει κάποτε να αλλάζουν δέρμα...

Anyway,φωτό δε θα ανεβάσω,δεν είχε και καμιά καλή, οπότε. Ευχαριστώ πολύ πάντως τους φίλους μου που ήρθαν, χάρηκα πολύ που μοιράστηκαν αυτή τη νύχτα μαζί μου!

Από την Πέμπτη και για ένα μήνα μην περιμένετε ανανεώσεις,δεν ξέρω αν θα βρω χρόνο μιας και θα είμαι ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ!!! μέχρι τις 9 Μαΐου- 25 μερούλες!

Πολλά φιλιά λοιπόν και να μου προσέχετε το blog!

Έκθεση Κόμικς 2005 - " Με το ζόρι!"

2005-04-07T10:31:00.000+02:00

Σήμερα στις 20:00 στον εκθεσιακό χώρο της Πολυτεχνικής θα γίνουν τα εγκαίνια της φετινής έκθεσης κόμικς που έχει τίτλο "Με το ζόρι!". Αν και ο τίτλος είναι λίγο χάλια, με εκφράζει απόλυτα, μιας και με το ζόρι πήρα μέρος στη φετινή έκθεση.

Οι κλικαρίες και οι ίντριγκες έχουν φτάσει σε απροχώρητο σημείο και με κούρασαν όλοι όσοι χρησιμοποίησαν την έκθεση για να κυνηγήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα και να προωθήσουν τον εαυτούλη τους.

Ένας είναι ο λόγος που πήρα και φέτος μέρος και έχει ονοματεπώνυμο : Χριστίνα Μποτωνάκη

Τη ιστορία αυτή(Προσωπικός Χώρος, δείτε το προηγούμενο post)την έχω στο μυαλό μου περίπου ένα χρόνο.Την είχα πει στη φίλη μου τη Χριστίνα και της είχε αρέσει πολύ. Μαζί με κάποιες άλλες ιστορίες είχε εντυπωσιαστεί από τα θέματα. Το συζήτησε με κάποιες φίλες της και ξαφνικά απέκτησα fan-club!(Ψωνάρα!)

Όταν οι ίντριγκες με απογοητεύαν, ο καιρός με πίεζε και έχανα την όρεξή μου, σκεφτόμουν και πόσο ήθελε να δει την ιστορία στο χαρτί. Κάθησα και την έκανα μόνο για εκείνη, επειδή πίστευε σε μένα και "έγραψα" όλα τα λαμόγια. Ειλικρινά δε θα είχα πάρει φέτος μέρος αν δεν είχε γίνει εκείνη η συζήτηση και δεν είχε δείξει τόσο ενδιαφέρον.

Χριστίνα, αυτή η ιστορία είναι αφιερωμένη σε σένα!

Σύντομα θα βάλω και φωτογραφίες από τα εγκαίνια.

Ιστορία 2005 - Προσωπικός Χώρος

2005-03-30T18:45:00.000+02:00

Αγαπητοι φίλοι και συγγενείς,
φέτος για 4 συνεχόμενη-και μάλλον τελευταία-φορά παίρνω μέρος στην έκθεση comics της Φοιτητικής Εβδομάδας. Για όσους δε θα μπορέσουν να έρθουν στην έκθεση-λόγω απόστασης ή βαρεμάρας-μπορούν να τη διαβάσουν από εδώ.

Το δωμάτιο μου σε 3 διαστάσεις

2005-03-21T15:13:00.000+02:00

Αν έχετε τα ειδικά μπλε-κόκκινα γυαλιά μπορείτε να δείτε το δωμάτιο μου σε 3 διαστάσεις. Η εικόνα έγινε με το πρόγραμμα Callipygian 3D , ένα δωρεάν πρόγραμμα για τη δημιουργία τέτοιων εικόνων.

Σύντομα θα ανεβάσω και άλλες τέτοιες εικόνες.

Best of LateTsiknoTetarti - 2005

2005-03-14T23:50:00.000+02:00

Δεν βγήκαμε την Τσικνοπέμπτη γιατί ακολουθούμε το παλιό ημερολόγιο που βασίζεται στις φάσεις της Ανδρομέδας(Καλά, απλά δεν είχαμε όρεξη!). Βγήκαμε όμως την επόμενη Τετάρτη και να τα αποτελέσματα!(Best of LateTsiknoTetarti - 2005). Τίτλοι κάτω από τις φωτό!

Πιρουνέτα - Το τελευταίο βιβλίο της σειράς : Harry Potter and the Blue-Haired Cook

Ocullus Reparoum....- Μάλλον θα κοπώ στο Transfiguration

Όλη η παρέα στο τραπέζι - Ο καθυστερημένος (Όχι,αλήθεια,αφού ήρθε τελευταίος στο τραπέζι, 2 ώρες μετά από μας)

Πρέπει να μου δώσεις τη συνταγή του Ραγού!!! - Το ζεϊμπέκικο της κακιάς ώρας (ήταν 02:00, κακιά ώρα!)

Η Μάνα

2005-03-06T10:10:00.000+02:00

Χτές είδα και άλλον έναν εφιάλτη.
Ο δαίμονας αυτή τη φορά(φαντάζομαι το μαντέψατε) ονομαζόταν "Η Μάνα".
.....δυστυχώς όμως δεν κοιμόμουν.

Είχαμε παέι με έναν φίλο μου για ψώνια και γυρνώντας σπίτι, πάνω στον περιφερειακό και κοντά στην έξοδο(στα φανάρια του Carrefour, στον Άγιο Παύλο) βλέπουμε ένα αμάξι σταματημένο με τα αλάρμ ανοιχτά. Η οδηγός μέσα είχε γυρισμένο το χέρι και τον κορμό της, σα να ήταν έτοιμη να κάνει όπισθεν.
"Μα καλά, όπισθεν πάνω στον περιφερειακό!" είπαμε μέσα στο αμάξι και περάσαμε στη δίπλα λουρίδα.....

Τότε είδα το πρόσωπο του δαίμονα, κρίμα που μετά δεν ξύπνησα.

Η Μάνα είχε πάρει αυτή τη στάση όχι για να κάνει όπισθεν, αλλά επειδή είχε αρπάξει το παιδάκι της ,γύρω στα 5-6, από τα μαλλιά και το χτυπούσε πάνω στην πλάτη του καθίσματός του συνοδηγού μάλλον για να ησυχάσει!

Όπως πλησιάζαμε δίπλα της πήγα να ανοίξω το παράθυρο και να τη βρίσω, μπας και η ντροπη τη σταματούσε. Το παράθυρο όμως ήταν κλειδωμένο και μέχρι να το ανοίξω είχε σταματήσει να το χτυπάει.

Δεν τελειώνει όμως εδώ!

Αργότερα ήταν μπροστά μας στο δρόμο και το ξαναέκανε, ακριβώς την ίδια φρικαλέα κίνηση, μάλιστα αυτή την φορά ενώ κάπνιζε κιόλας! Το παιδάκι πίσω ήταν φυσικά χωρίς ζώνη ασφαλείας. Εκέι τουλάχιστον της κορνάραμε....

Είναι η δεύτερη φορά που αντικρίοζω αυτόν τον δαίμονα φέτος.
Η πρώτη φορά ήταν τα Χριστούγεννα στην Αθήνα.

Είχα πάει με μιά φίλη στο Hondos στην Ερμού για να ψωνίσουμε δώρα. Φτάνωντας στην είσοδο, ακούμε φωνές και κλάματα.

Η Μάνα είχε αρπάξει το παιδί της από τον γιακά και το τραβούσε πέρα-δώθε και του φώναζε "..δε σου είπα να μήν φύγεις από κοντά μου?" και το παιδάκι έκλαιγε με αναφυλητά. Μια κυρία είπε στη Μάνα κάτι ότι έπρεπε να προσέχει και κείνη λίγο.
Προφανώς το παιδάκι είχε χαθεί και τρόμαξε, το βρήκαν μετά και η Μάνα του άρχισε τις φωνές!

Η Μάνα είναι για μένα τρομακτικότερος δαίμονας από την Κόρη.

Η Κόρη ήταν μόνο ένα όνειρο.....

Σωβινιστικό Γουρούνι - M3 Power

2005-03-01T01:39:00.000+02:00

Αν η νέα ξυριστική μηχανή της Gillet, Μ3 Power, που έχει και δόνηση βγει σε γυναικείο μοντέλο, θα υπάρξει μια ριζική ανακατάταξη στη γυναικεία τριχοφυία(δεν είμαι σίγουρος πως γράφεται, το Word δέχεται σωστό μέχρι και "τριχοφειεία"!)!

Θα αυξηθούν οι τρίχες στις μασχάλες (επειδή θα γαργαλάει) και θα μειωθούν σε πιο προσωπικές περιοχές(επειδή θα ...γαργαλάει)!

Η Κόρη!

2005-02-27T12:42:00.000+02:00

Χτες το βράδυ ήρθε από δω ένας φίλος μου και είδαμε το Collateral σε DVD. Όπως είναι φυσικό σε βραδιές ταινίας, παραγγείλαμε πίτσες να φάμε.
Σα βόδι που είμαι έφαγα 10 κομμάτια. Καλή η ταινία, λίγο με χάλασε το τέλος.

Όταν έχω φάει πολύ πίτσα, το βράδυ 4 πράγματα συμβαίνουν

Ξυπνάω και διψάω!
Ξυπνάω και θέλω να πάω τουαλέτα!
Ξυπνάω από εφιάλτη!
Ξυπνάω και ένα alien πετάγετε από το στομάχι μου!

Πολλές φορές συμβαίνουν περισσότερα από ένα ταυτόχρονα, εκτός από το τέταρτο που συμβαίνει πάντα μόνο του!

Χτες είχα έναν εφιάλτη.
Είδα πως ήμουν σε μια βικτωριανή έπαυλη, σκοτεινή και μουχλιασμένη. Βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο με μεγάλη Plasma οθόνη και Dolby Surround!(Ξέρω, δε μοιάζει και πολύ με εφιάλτη...ακόμα!).

Κάποια στιγμή την προηγούμενη βδομάδα είδα το site της ταινίας Constantine,της νέας ταινίας του Keannu, βασισμένη στο κόμικ Hellblazer. Ο εφιάλτης ήταν βασισμένος σε αυτό(το site που βασίζεται στην ταινία που βασίζεται στο κόμικ).

Στο δωμάτιο της έπαυλης έβλεπα το DVD της ταινίας και συγκεκριμένα το δεύτερο,αυτό με τα extras. Από την ταινία δεν θυμάμαι τίποτα, θα πρέπει δυστυχώς να πάω στον κινηματογράφο και να τη δω ξανά!
Σε ένα από τα extras έδειχνε πως φτιάχτηκε ο αρχιδαίμονας της ταινίας, ένας δαίμονας που κόπηκε από την ταινία επειδή ήταν πολύ ακραίος! Το όνομα του δαίμονα ήταν "Η Κόρη" .

Ο δαίμονας συγκρούστηκε με ένα σκάφος στην αυλή ενός σπιτιού στα περίχωρα του Λος Άντζελες. Το σκάφος ήταν στρογγυλό και είχε δόντια στην περιφέρειά του, κανονικά δόντια, όχι από μέταλο. Καρφώθηκε στη γή σχεδόν κάθετα(καλά,με γωνία 115 μοιρών). Ήταν κοντά στη δύση του ηλίου, καλοκαίρι, και ο ουρανός βαμμένος πορτοκαλί! Μια έφηβη κοπέλα βγήκε από το σπίτι να δει τι συνέβει.

Τότε ο δαίμονας έβγαλε πλοκάμια μέσα από το σκάφος και την άρπαξε. Ο δαίμονας ήταν από τη μέση και πάνω σαν άνθρωπος και από τη μέση και κάτω σα χταπόδι, το πρόσωπό του δε το είδαμε. Αρπάζει λοιπόν την κοπέλα και την φέρνει με το κεφάλι στο καβάλο του(μη σκέφτεστε πονηρά!) όπου είχε ένα στόμα σα χταποδιού, αλλά με πολλά μικρά και κοφτερά δόντια!

Της δάγκωσε το πρόσωπο και τα δόντια άρχισαν να περιστρέφονται σα πριόνι. Η κοπέλα ούρλιαζε από τον πόνο και αίμα πεταγόταν παντού!.

Αφού έκοψε το πρόσωπο το πήρε με ένα πλοκάμι και μετά έφαγε την κοπέλα.

Μας εδειχνε μετά το δαίμονα μετά από καιρό. Πλησιάζει η κάμερα από πίσω του και σιγά-σιγά κάνει ζούμ στο κεφάλι του.

Ο δαίμονας τότε γυρνάει και βλέπουμε το πρόσωπό του!

Φοράει το πρόσωπο της κοπέλας σα μάσκα! Τα μάτια και το στόμα ήταν κλεισμένα με κάθετα ράμματα και το δέρμα είχε πρασινίσει, σα ζόμπι. Αυτός είναι και ο λόγος που ονομαζόταν "η κόρη", το πρόσωπο της κοπέλας!

Αφού είδα καλά το πρόσωπο,ξύπνησα.

Μετά πήγα στην τουαλέτα και δίψασα,όπως πάντα!

Ράδιο Τσιώμη Live!

2005-02-26T13:11:00.000+02:00

Το ράδιο Τσιώμη σας προτείνει από το μενού των Μηλομελισσών(Applebees)

Μούσρουμ Στίκ Σκι..Σκι...Σκυλίτ!(Mushroom Steak Skillet)
Εναλλακτικά μπορείτε να δοκιμάσετε μια Φακίτα (Fajita).
Για επιδόρπιο : Τρελή Πίπα Μισσισιπή! (Missisipi Mud Pie)
Αν θέλετε ζάχαρη για τον καφέ σας, δεν έχει! Έχει μόνο φακελάκια που λένε Γκριλ & Μπάρ !(Τα φεκελάκια έχουν το λογότυπο του εστιατορίου: Applebees Neighborhood Grill & Bar)

Στο επόμενο γευσιγνωστικό μας ταξίδι θα σας προτείνουμε σπεσιαλιτέ από το Τσίκεν Μπάρ(Kitchen Bar)!

Και να θυμάστε : Είστε συντονισμένοι στο Ράδιο Τσιώμη, ο μόνος σταθμός που εκπέμπει 24 ώρες σε 3 σπίτια στη Θεσσαλονίκη και μέσω τηλεφώνου σε Βραζιλία και Ισπανία!

(Ράδιο Τσιώμη : οι 3 αδερφές Τσιώμη a.k.a Von Τσιώμη)

Άγχος? Γουατ ιζ "Άγχος"?

2005-02-22T14:34:00.000+02:00

Από την αρχή του χρόνου έχω επαναπροσδιορίσει στο μυαλό μου την έννοια του άγχους. Βρίσκομαι κυριολεκτικά στα όρια μου και με λίγο ακόμα πίεση μπορεί και να τρελαθώ-όχι,λάθος,αυτό το'χω πάθει ήδη!- μπορεί και να κλατάρω-ναι,αυτό είναι! Δεν έχω πιεστεί εδώ και πολύ καιρό τόσο πολύ,τόσο ψυχολογικά όσο και αισθηματικά! Για να σας εξηγήσω την κατάσταση , πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι:

Το εξάμηνο αυτό είχε 6 μαθήματα τα οποία είχαν όλα εργασίες, 2 είχαν απαλλακτική .
Χρωστούσα 2μαθήματα με εργαστήρια.
Δουλεύω(τον κόσμο).
Έχω πάρει διπλωματική.
Η Ευσταθία έφευγε αρχές Φεβρουαρίου και ήθελα να περάσω χρόνο μαζί της.

-Ε,καλά, θα μου πείτε,τι κάθεσαι και κλαίγεσαι και μάλιστα διαδικτυακά?
-Καλή παρατήρηση, θα σας απαντήσω!
-Συγνώμη γι'αυτό ξεκίνησες κοτζάμ blog και μας πρήζεις με mail και αηδίες?
-Καλά, δε θα το ξανακάνω!

Έλεγα να σας γράψω και αναλυτικά το ημερολογιακό πρόγραμμα που είχα από την αρχή του χρόνου, αλλά μετά τη στάση σας στον παραπάνω διάλογο αποφάσισα πως δεν το αξίζετε-να μάθετε!

Για να μην πολυλογώ, μάλλον δε θα πάρω πτυχίο τον Ιούνιο μιας και μάλλον κόπηκα σε 2 μαθήματα(αυτά που χρωστούσα). Δεν μπορώ να πω ότι λυπάμαι κιόλας, το να φοράς κουστούμι μέσα στον Ιούλιο με ντάλα ήλιο είναι λίγο πίκρα. Άσε που έτσι έχω καιρό να αδυνατίσω και να μου κάνει το κουστούμι που έχω από τον γάμο της Τάνιας!(Ωχ, δυνατά το έγραψα αυτό? Ελπίζω να μη το διάβασε κανείς!)

Για να αλλάξουμε θέμα, η Ευσταθία επιτέλους εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη, βρήκε ένα σπιτάκι και άρχισε να βολεύεται. Τα μαθήματα λέει είναι πολύ ενδιαφέρον και η πόλη πολύ όμορφη. Το μόνο κακό(όπως το δει κανείς) είναι ότι κάνουν μαύρο συνέχεια και παντού! Ακόμα και οι καθηγητές με τους φοιτητές! Εμείς με τους καθηγητές μας εδώ το μόνο πράγμα που κάνουμε μαζί είναι ......για μισό λεπτό, δεν κάνουμε και τίποτα μαζί εδω που το σκέφτομαι...μμμμ, περίεργο! Μήπως τελικά το να κάνεις κάτι, έστω και μάυρο, μαζί με τους φοιτητές είναι πιο παιδαγωγικό από το τίποτα?

Μέχρι την επόμενη φορά
Παραμένω
Μάρ....
Μισο-κλαταρισμένος και συμπιεσμένος

Η Αρχή

2005-02-20T13:02:00.000+02:00

"Ένα ταξίδι χιλίων μιλίων ξεκινά με ένα απλό βήμα." έλεγε μια διαφήμιση και κάποιος σοφός πριν απ' αυτή.

Παραφράζοντας τα παραπάνω η έκφραση που ταιριάζει εδώ είναι
"Ένα blog χιλίων σελίδων ξεκινά με ένα απλό post."

Έπαψα να γράφω μεγάλα e-mail από τότε που γύρισα από τη Γερμανία ίσως επειδή η περιπέτεια δεν ξεχειλίζει όπως άλλωτε ή επειδή απλά βαριέμαι.

Με το blog αυτό θέλω να επικοινωνώ μαζί σας πιο συχνά και να καταγράψω τις σκέψεις μου, Αγαπητοί Φίλοι και Συγγενείς και λοιποί άσχετοι που κάποιο διαδικτιακό κύμα έφερε τη δικτυοσανίδα σας στο ξερονήσι του blog μου(Εδώ θα αφήσετε τα κόκαλα σας!Μπου-χα-χα-χα!).

Καλή εξερεύνηση στο λαβύρινθο του μυαλού μου,φροντίστε μόνο να έχετε μαζί σας φακό, γεμάτες μπαταρίες, τρόφιμα για 5 μέρες,αντηλιακό και δραμαμίνες(ειδικά δραμαμίνες!)

Παραμένω
Μάριος
Ναυαγός χωρίς ελπίδα στον ωκεανό γνώσης του διαδικτύου